Filipino Author. Traveller. Dreamer.

Hello Bookworms!

Tuesday, 20 March 2012

BUILDING 325 (chapter two)

09:50 Posted by Cindy Wong Dela Cruz , , No comments


Kinabukasan, alas nwebe pa lang ay gising na si Aliza, bumili siya ng makakain sa 7 eleven at nag grocery na din siya ng ilang kakailanganin niya sa bahay. Dumating din ng umagang iyon ang iba pa niyang gamit na pina package niya bago pa siya umalis sa lugar nila. Pag bukas niya ng kahon, ay sandamukal na libro ang kanyang nakita. Hindi niya din kasi maiwan ang mga iyon dahil pakiramdam niya ito lang ang tangi niyang "escape" sa mundong ginagalawan niya dati.


Kinatanghalian, wala pang alas dos ay dumating na siya sa restawran. Nagsimula siyang mag training, hindi naman ito ganoon kahirap dahil sanay na nga naman siya sa mga gawaing ito, mas busy nga lang dahil mas maraming tao ang kumakain. Nakilala niya ang kanyang boss na si Maya, isang babaeng peke ang pagka blonde ng mahabang buhok, sexy at revealing ang suot nitong mini dress at may apron din na nakapatong sa kanya kahit hindi naman siya tumutulong sa kusina. Binabati lang nito ang mga paparating na customers. Nakilala niya din ang ilang cook doon na sina Andrew at Jake, puro lalake at malalaki ang katawan, ang mga ito ang nagturo kay Aliza sa mga menu na niluluto nila. Mabilis naman siyang natuto na ikinatuwa ng dalawa. "Mabilis ka palang matuto Aliza, buti na lang at hindi na kami mahihirapan pa." sabi pa ni Jake na mukhang may gusto sa kanya dahil kanina pa malagkit itong tumingin.


Gaya nga ng sinabi ni Maya ay halos hatinggabi na siya makakauwi. Pagod na pagod na siyang naglalakad pauwi sa Building 325. Napansin niyang wala si Manong guard na taga bantay, madalas niya din kasi itong nakikita na nakatambay lang sa may lobby. Pagka sakay niya ng elevator ay agad niyang pinindot ang 14th floor. Hindi niya alam kung siya lang ba itong napapapikit o talagang nagpapatay bukas ang ilaw nito. Kinusot niya ang mata, at nalaman niyang hindi nga siya nagkakamali, talagang tila disco light ang ilaw ng elevator dahil sa patay sindi nito. Anong floor na ba ako? Ten, eleven, twelve... 


Sa wakas ay nakalanghap din ng hangin si Aliza, tama bang takutin siya ng elevator? "Hay naku Aliza, pagod ka na nga talaga. Masyado kasi akong nagiisa eh, wala ding makausap. Ayoko namang kausapin sina Mama dahil panigurado pababalikin lang ako nun sa Marble." Napaupo siya sa sofa ng kanyang bahay, sumandal muna siya sa malambot na matres nito. Maya maya ay tumunog na naman ang elevator na tila ba may dumating. "Ayan na ata ang nakatira sa kabilang kwarto. Bakit ba hindi ko sila kilalanin, para naman mas dumami ang kakilala ko dito.." Agad siyang tumayo at binuksan ang pinto. Tulad niya ay nagulat din ang tatlong kahapong nakita niya sa peekhole. 
"Sino ka? Anong ginagawa mo dito?"
"Ugh, Hi!" ani Aliza nang makabawi ito sa nerbyos. "Ako nga pala si Aliza, ako yung bagong nakatira dito." pagpapakilala niya. Tiningnan siya ng masama ng babae at ng isang lalake na malaki ang katawan na kamukha ni Hulk. 
"Hindi ka dapat naririto-"
"Easy easy lang guys." suway ng isang lalakeng "crush" niya. "Don't be too harsh on her. Nakikipag kaibigan lang yung tao."
"Charles, masyadong delikado ang lugar na ito para sa kanya." sabi ng babae.
"Demi alam mong itong building na ito ang pinaka ligtas sa lahat ng lugar, bantay na bantay natin ito." 
"Teka teka lang hindi ko kayo maintindihan." sabi ni Aliza.
"Aliza, ako si Charles at eto naman ang mga kaibigan kong sina Demi at Bry." pagpapakilala ni Charles. Natahimik si Charles nang hindi na niya alam ang susunod na sasabihin. Nakatinginan niya si Demi na hindi rin alam ang sasabihin. 
"Mabuti pa, pumasok tayo sa loob, tutal ka floor natin siya, she also have the right to know the truth." malumanay na sabi ni Bry na hindi naman pala ganoon ka terror tulad ng kanyang inaasahan. 
"Tama ka, halika pumasok ka sa loob." yaya pa ni Demi at Charles.


Pagkapasok ni Aliza ay napansin niya kaagad ang isang malaking white board sa may dulo ng kwarto, naka drawing ang isang mapa, hindi niya ito nabasa dahil pinaupo na siya sa isang sofa. Napansin niya din na may isang bunk bed sa isang kwarto na wari niya ay kung saan natutulog ang mga lalake, sa kabilang kwarto naman, bukas din ang pinto, kita niya ang single bed na malamang kung saan natutulog si Demi. Napansin din niyang meron silang malalaking cabinet sa loob ng sala, at tatlong malalaking shot gun sa gilid nito. Sa isang kahon ay may nakasulat na "grenade" na siyang ikinaba ng puso ni Aliza. "Teka, ano ba itong napasok ko? Mga kidnappers ba kayo?" tanong niya. Isang malakas na halakhakan ang isinagot ng tatlo. Si Bry nga eh kinalampag pa ang sahig dahil sa kakatawa.
"Hindi, hindi. Mukha lang talaga kaming mga goons." rason ni Charles nang makabawi sa pagkakatawa. 
"Seryoso ako, bakit kayo may mga baril dito? Hindi ba bawal yan?"
"Aliza, easy ka lang, hindi sa ikasasama ng bayang ito kaya kami meron niyan." ani Demi. "Nakanood ka na ba ng ghost busters?"
"Yeah, wag niyong sabihing-"
"Maniwala ka man o sa hindi, yan ang trabaho namin, hindi nga lang ghost." paliwanag ni Bry.
"Kung hindi, zombies." dugtong na lamang ni Charles.
"Ha? Ginu good time niyo ba ako?" naiiritang tanong ni Aliza na tumayo na at patungo na sa pinto para umalis. "Kung sa tingin niyo ay uto uto ako, nagkakamali kayo."
"Nasa sayo yan kung maniniwala ka man o hindi. Sa totoo lang, noong una ay hindi din kami makapaniwala." paliwanag ni Charles. "Paanong ang Spring City na puno ng tao, na business district ng bansa ay magkakaroon ng zombies? Kabaliwan kung iisipin mo, pero totoo ang mga sinasabi namin."
"Meron ba kayong proweba?" Hinila siya ni Charles papasok muli sa may sala at pinaupo sa may sofa. Kinuha nito ang white board na kanina'y umagaw ng atensyon niya. Itinuro nito ang mapa kung saan naroroon ang Office of the Mayor.
"Heto, dyan magsisimula ang lahat. Bukas na bukas ng bandang alas nuwebe, lahat ng taong dadalo sa isang pagtitipon magiging zombie, dahil ang ipapainom sa kanila ay masasabotahe ng isang scientist na malaki ang galit sa gobyerno natin."
"Oh c'mon!"
"Alam mo babae, kung ayaw mo maniwala, eh di wag! Magpakain ka sa mga zombies na iyon at nang maging zombies ka din!" pagtataray ni Demi. "Sa tingin mo ba sasayangin namin ang panahon namin sa pagpapaliwanag sayo at pagpro prove na totoo ang mga sinasabi namin?"
"Teka teka, bakit hindi kayo magsumbong sa mga pulis o kahit mismo kay Mayor?"
"Kung ikaw nga hindi naniwala sa amin, sila pa kaya?" pangangatwiran ni Bry.
"At isa pa alam mo naman ang gobyerno natin, they're so skeptical to these things." dagdag naman ni Demi. "They would just say, 'ah okay we would look into it and we will just get back to you'. Kaya naman late na kami kung umuwi, we are trying to at least prevent it from happening. Pero ilang buwan na kaming ganito, sinusubukang kausapin ang Mayor, sumusulat ng kung anu ano, nagwa warn sa mga kababayan natin, but then again, we were just ignored. Sino ba naman ang maniniwala sa amin?"
"I still don't see how you have come up with this? Paano niyo naman nalaman ang balak ng scientist na ito? At sino ba ito?"
"Isa siya sa mga malalapit naming kaibigan. Sadly, kahit kaibigan namin siya, hindi namin siya nabigyan ng pansin. What can I say, we were too busy with our lives. And then he have written this letter to all of us na gagawin niya kung ano ang dapat na matagal na niyang ginawa. Sinabi niya ang planong iyon sa sulat niya. Hindi siya basta basta scientist, talagang pinagaaralan niya kung paano pababagsakin ang Spring City."
"Sabihin mo na Charles, talaga namang baliw na noong una pa lang si Drey. Ang mahirap sayo hanggang ngayon ay awa ka pa din sa kanya, akala mo he's just sick when the truth is he's EVIL." sabi ni Demi.
"Tama na Demi, high blood ka na naman." suway ni Bry. 
"S- so ano na ang balak niyo ngayon?" tanong ni Aliza na tila nanlambot ang tuhod sa mga narinig. "May oras pa ba para umuwi ako sa Marble, babalik na lamang ako doon. Kung alam ko lang-"
"So tatakas ka, ganoon?" si Demi.
"Kahit tumakas ka pa, kahit tumakbo ka pa ng tumakbo, kakalat ang virus ng zombie na ito at hindi magtatagal ay mararating din ang lugar niyo. Ang building na ito lang ang ligtas."
"Bakit, anong meron sa building na ito?"
"Mukha lang luma ang building na ito, pero nagawan na ito ni Bry nang paraan. Sa loob ng ilang buwan, plinano at inayos namin ito. Nakikita mo ba ang remote na ito, it's all in this remote, ito ang buhay namin. Just press the button and all doors will be close, doors that even the strongest equipment couldn't break."
"We also have a storage of food, gas and water." dagdag ni Bry na ngayon ay nagbabasa na ng magazine. "Pwede na tayong mabuhay sa loob ng isang taon."

0 comments:

Post a Comment

About Me

My photo

I love traveling and being immersed with different cultures. It has cultivated my love for learning and has exposed me to different perspectives. I'm a travel specialist during the day, while writing has always been my first love (considering my love of books, of course). I am an editor of Lapis sa Kalye (Hindi ito ang normal mong nababasa)**a Facebook page which promotes Philippine Literature, one of the writers of the published book - **PENDULUM. I was also the Editor in Chief of our online magazine which published free literary works. I also post my works in Wattpad reaching more than 70k reads.

And when I need a real breather, I take pictures and edit them. I'm still developing my style in this area, I don't usually follow Photography rules, I just try to have fun along the way.

Blog Archive

Adventure Time - Lady Rainicorn