Filipino Author. Traveller. Dreamer.

Hello Bookworms!

Tuesday, 20 March 2012

BUILDING 325 (chapter one)




Kinuha ni Aliza ang susi na nasa kanyang bulsa. Sa wakas ay narating din niya ang 14th floor ng Building no. 325. Hindi siya makapaniwala na hindi gumagana ang elevator dito. Ano ba naman itong nakuha kong apartment? Bakit ba kasi hindi ko man lang chineck bago ako nagbayad? bulong niya sa sarili. Paano naman kasi nagmula pa siya sa malayong probinsya ng Marble sa bandang Norte, isa siyang manager ng isang restawran na pagmamayari ng pamilya ng kanyang matalik na kaibigan na si Shaina. Nakapagtapos siya ng kolehiyo sa kursong Culinary, pero siguro talagang mahirap ang buhay ngayon. Mahirap nang humanap ng trabaho, kahit college graduate ka pa. Yung iba nga diyang kumpanya kailangang college graduate din kahit janitor ang posisyon. Pero at least naging Manager siya sa doon nang ilang taon. Nakapagtrabaho siya doon sa loob ng halos sampung taon, kahit kasi noong college pa siya ay nagtratrabaho na siya doon bilang part timer. Ito ang naging linya niya dahil na rin sa kagustuhan ng kanyang mga magulang. 
"May pera sa pagkain, anak." ang madalas na sabihin ng kanyang Ina na nangangalang Josie. Ang kanyang Ama ay matagal nang pumanaw na isa ring chef sa isang hotel sa kanilang bayan. 


Pagkabukas ni Aliza ng pintuan ay bumungad sa kanya ang isang bachelor size na apartment, at tulad ng nailarawan sa kanya ni Marie ang kanyang land lady, meron nga itong sala na may puting sofa, puting computer table, puting bookshelves, at maliit na mesa na may maliit ding telebisyon. Kulay rosas ang kurtina sa dalawang bintana na tinatagusan ng sikat ng araw. Tama lang ang laki ng banyo na may bath tub, at nang pumasok siya sa mismong kwarto niya, una niyang napansin ang asul na kurtina, ang queen size na kama at isang closet na lagayan ng damit. Nagsimula na siyang maglinis at maglagay ng kanyang naidalang gamit. It's a nice apartment afterall. Cozy but beautiful. Tama ito sa pagsusulat ko. 


Tama, iniwan niya ang kanyang buhay Manager sa probinsiya, para pumunta dito sa siyudad, isang bagay na gustong gusto niya talagang gawin sa buhay niya ang ang maging manunulat. Bata pa lang siya ay nakahiligan na niya ang pagbabasa ng mga libro, hinding hindi mo siya makikita na walang dala, kahit pagpunta niya sa banyo ay kailangang meron siyang basahin. Laking gulat ng kanyang Mama nang malaman nito na aalis siya. "Desisyon ko na ito Ma, tutal nakatapos na rin naman ang mga kapatid ko, oras na din para kunin ko ang para sa akin habang kaya ko pa."


Hindi rin naman nagtagal ay nakumbinsi din niya ang kanyang pamilya at kaibigan na kailangan niya ito para sa kanyang sarili. "At kung hindi man ako magtagumpay, uuwi ako dito at babalik ako sa dati kong buhay." 


Naputol ang pagmumuni muni ni Aliza nang makarinig siya ng sunod sunod na katok. Lumakas ang kabog ng puso niya, "Sino naman kaya ito?" Tumayo siya at tumungo sa may pintuan.
"Hello po Ma'am, kayo po ba si Aliza Cortez?" Isang nasa early twenties na lalake na naka yellow ang white stripes na uniform. Kalbo ito na may magandang mata ngunit mukhang balisa.
"Ako nga." 
"Naririto na po yung pinadeliver niyo, paki sign na lang po ito." Sa wakas ay dumating na din ang ilan pang gamit niya. 
"Kanina ko pa kayo hinihintay. Makakatulog na nga ako eh."
"Pasensya na po, medyo na traffic po kasi. Ipapasok ko na po yung mga kahon." Limang kahon ng gamit din ang pinasok ng lalake mula sa kanyang cart. 
"Okay na ba ang elevator?"
"Ahh opo Ma'am." tugon nito. "Sige po aalis na ako." pagpapaalam ng lalake. "Nga po pala Ma'am, hindi naman po sa nananakot ako o kahit ano, alam niyo na po ba ang history ng building na ito?"
"Ha?"
"Uhm, sorry po. Wag niyo na lang ako pansinin-"
"No, ano yun, anong problema?"
"Basta po magingat na lang po kayo. Ganito na lang Ma'am, wag kayong papagabi masyado, hindi po kasi maganda ang naririnig ko dito sa lugar niyo." sabi nito at nagmamadali na itong sumakay ng elevator. Hindi na ito nahabol ni Aliza at sa halip ay nagayos na lamang ng mga gamit. 


Eto, at gagawa siya ng kanyang bagong tirahan, binura na lamang niya sa kanyang isipan ang mga narinig. Maghahapon na ng natapos siya sa pagliligpit, kagustuhan man niyang magpahinga na ay kumalam na ang kanyang sikmura. Napagdesisyunan niyang bumaba at maghanap ng makakain.


Sa kanyang paglalakad, pinagaaralan niya ang bawat lugar o bawat building o shop na nadadaanan niya. Ang Spring City ay isang abalang siyudad, at dahil magaala sais na, rush hour, puno ng tao ang daanan na tila ba nagmamadali sa paguwi. Nakakasalubong niya ang mga Nanay na galing sa palengke, mga estudyanteng galing sa paaralan. Nagsisimula na ring magbukas ng mga street lights dahil papadilim na. Sa hindi kalayuan ay nakakita siya ng isang restawran kung saan ay napili niyang kumain. Nang makita niya ang menu saka niya lang naisip kung gaano na siya kagutom ng mga oras na iyon, ano ba ang huli niyang kinain? Ang tubig ata na binili niya sa isang convenience store sa labas ng building 325. Matapos niyang umorder ay inilabas niya ang cellphone. Puno ito ng messages kung kamusta na siya, text mula sa kanyang Ina, sa kanyang mga kapatid at sa ilang malalapit na kaibigan. Matapos ang ilang sandali, napagdesisyunan niyang wag ng mag reply. Lalo niya lang mami miss ang mga ito. Nang umalis siya sa bayan ng Marble, sinabi niya sa sarili niya na eto na ang tamang pagkakataon, sa loob ng mga nakalipas na taon, isa siyang duwag sa mga bagay na ganito, alam niyang para ito sa kanyang sarili. Kailan niya ba nagawa ang isang bagay para sa sarili? Hindi na niya maalala.


Matapos niyang kumain ay nakapag isip isip siya ng mga bagay bagay na gagawin niya habang naririto sa siyudad. Ibibili niya ang natitirang pera ng isang bagong laptop, hiningi na kasi ni Mary Rose, ang kanyang nakababatang kapatid ang kanyang laptop, hindi niya rin naman madala ang personal computer. "Kailangan kong humanap ng trabaho, kahit part time lang para matustusan ang pagkain ko araw araw." Meron pa naman siyang natitirang pera sa bangko, pero ayaw niya itong galawin baka sakaling magkaroon ng matinding pangangailangan pagdating ng panahon. 


Nang magbabayad na siya ng kanyang bill, napansin niya ang isang papel na nakapaskil sa bintana. WANTED COOK, INQUIRE INSIDE FOR DETAILS. Napalunok si Aliza, kanina lang ay iniisip niya pa lang, ngayon eto na sa harap niya ang hahanapin niya pa lang. "Uhm Miss," simula niya sa isang cashier na maikli ang buhok, malaki ang mata at tila may bigote. Naka uniform ito ng pink and white stripes at isang cap na may nakasulat na "FOREVER RESTO". "Available pa ba ang posisyon na ito?" Bigla namang nagliwanag ang mukha nito. 
"Ah, oo. Available pa yan. Wala kasi talagang naga- apply eh, dumadami na ang customer ng resto pero dalawang cook lang ang nasa loob, kulang talaga ng isa pa."
"Kanino ako maga- apply?"
"Teka, eto fill up- an mo yan, tapos ifa fax ko yan sa may ari, then tatawagan ka na lang." 


Alas otso na ng gabi nang makabalik sa building si Aliza. Hindi naman nagtagal at dumating ito, sumakay siya at pinindot ang 14th floor. Saka niya lang napansin na wala pa lang 13th floor sa building na iyon. Bakit nga ba naman magkakaroon no'n, eh di ba nga malas yun? aniya sa sarili. Ngayon niya lang din napansin na itong 14th floor ang pinakataas ng building na iyon. 


Nang nakarating na siya sa kanilang palapag, saka niya lang napagmasdan na may isa pang pinto na kaharap ng pinto niya. Mukha namang walang tao doon dahil nakapatay ang ilaw. Kinuha niya ang susi sa bag at binuksan ang kanyang pintuan. Dali dali siyang pumunta sa banyo para maligo. Sa wakas at nakaramdam din siya ng pagod.


Nakatulog siya agad pero ilang oras lang ang lumipas, naalimpungatan siya dahil sa narinig. Tila ba bumukas ang elevator, naisip niya, dumating na ata ang nakatira sa kabilang kwarto. Bigla siyang na curious kung kaya naman ay dahan dahan siyang tumayo, tumungo sa may sala at sumilip sa may peekhole sa may pintuan niya. Isang babae at dalawang lalake na papasok sa kwarto. Ang babae ay naka shorts at backless na blouse, sa paa ay naka rubber shoes, nakasalamin ito, makapal ang labi at nakatirintas ang mahabang buhok, may dala itong flash light at pabulong na nakikipagusap sa isang lalake na malaki ang katawan, naka t shirt lang ito at pantalon, sa ulo naman nito ay may nakasuot na army cap, may hawak hawak na papel na tila ba pinagtatalunan nila ng babae. Ang isa naman ay pinapakalma ang dalawa habang pilit sinususian pabukas ang pintuan na papasukan nila. Naka berdeng t shirt lang ito at pantalon, hindi man kalakihan ang katawan ay kitang kita naman ang mga muscles nito, moreno, at maninipis ang mga labi, ang mga mata ay tila ba may pagka chinito, biglang lumakas ang tibok ng puso ni Aliza, sinuway niya ang sarili dahil tila ba nagka crush siya dito. Nasa ganoon siyang kalagayan nang biglang tumunog ang cellphone, agad niya itong kinuha at sinagot. Ang mga tao naman sa labas ay nagulantang na hindi lang pala sila ang nasa floor na yun. Dali dali silang pumasok sa loob ng kwarto at agad sinara ang pintuan. 


"Hello? Sino 'to?"
"Si Maya ito, yung may ari ng restawran na kaninang pinuntahan mo, nabasa ko ang application mo at mukha namang mahaba haba ang experience mo na sa pagiging cook."
"Hi po Ma'am Maya-"
"Please, just call me Maya." putol nito. "I'm just thirty and I guess you're just in your mid twenties."
"Ah okay po, uhm, tama ka, halos ten years na din akong cook sa lugar namin."
"So I guess no need for any interviews, right? Training na lang siguro ano?" anito. "Maybe you can start tomorrow. Okay ba yun sayo?"
"Talaga po? Okay na okay po!" masayang tugon ni Aliza. Kung lalapitan ka nga naman ng swerte, unang araw pa lang niya dito sa Spring City ay punong puno na ng pangyayari, tingnan mo at nakahanap na siya ng trabaho. 
"Okay that's good, we really need you so please don't disappoint us. Matagal tagal na din kaming naghahanap ng cook pero walang nagtatagal."
"Anong oras po ba ang trabaho ko?"
"It's going to start from 2 - 10 pm, pero honestly makakauwi ka around 11 na dahil kailangan pang maglinis and all. Ano game ka ba?"
"Game po Ma'am!" Mukha namang wala na siyang choice, 
"I said call me Maya, anyway see you tomorrow."

0 comments:

Post a Comment

About Me

My photo

I love traveling and being immersed with different cultures. It has cultivated my love for learning and has exposed me to different perspectives. I'm a travel specialist during the day, while writing has always been my first love (considering my love of books, of course). I am an editor of Lapis sa Kalye (Hindi ito ang normal mong nababasa)**a Facebook page which promotes Philippine Literature, one of the writers of the published book - **PENDULUM. I was also the Editor in Chief of our online magazine which published free literary works. I also post my works in Wattpad reaching more than 70k reads.

And when I need a real breather, I take pictures and edit them. I'm still developing my style in this area, I don't usually follow Photography rules, I just try to have fun along the way.

Blog Archive

Adventure Time - Lady Rainicorn