Filipino Author. Traveller. Dreamer.

Hello Bookworms!

Tuesday, 20 March 2012

BUILDING 325 (chapter eight)

09:56 Posted by Cindy Wong Dela Cruz , , , No comments


"Aliza, gumising ka! Kailangan na nating umalis dito!" malakas na niyugyog ni Charles mula sa pagkakatulog si Aliza. Tila naman siya naalimpungatan pero agad siyang tumayo at inalis ang seat belts na walang tanong tanong. Mabilis silang bumaba ng kotse at nagsimulang tumakbo ng mabilis. "Dalian mo Aliza, kung hindi ay maabutan nila tayo!"
"Wala na tayong gas?"
"Wala na! Bilisan mo pa!" sigaw ni Charles. Sinubukang lumingin ni Aliza sa likuran para malaman ang dahilan ng kanilang pagtakbo. Paglingon niya ay agad siyang napatigil.
"H- hindi ito maaari..." mabilis at sunod sunod ang patak ng luha ni Aliza, sa hindi kalayuan ay mga taong mahal niya sa buhay, ang kanyang Ina at ilan sa kanyang mga kapatid, tulad ng iba ay naging zombie na ang mga ito. 
"Anong problema Aliza? Hindi ka dapat tumigil!"
"Sila ang pamilya ko Charles! Tumakbo ka na kung gusto mo!"
"Wag mo itong gawin Aliza." 
"Tingnan mo, sama sama pa din sila, kailangan kong sumama, umalis ka na Charles, iwanan mo na ako dito." tila nababaliw na sabi ni Aliza.
"Wala ka na ba sa pagiisip mo?" pilit mang tumakbo patungo sa kanyang pamilya si Aliza ay hindi niya magawa dahil yakap yakap siya ni Charles. Nang hindi pa magpapigil ay isang malakas na sampal ang iginawad sa kanya nito. 


And then everything went black.


"Kamusta ang anak ko Doc?" tanong ni Aling Ariana sa naka assign na doktor sa kanyang anak.
"Malala na siya misis, nire recommend ko siya sa isang mental hospital na talaga sa bayan. Wala na siyang pagasa dito." sabi nito sa kanya. "Sa aming pagsusuri ay lumabas na matagal na itong kanyang schizophrenia, bakit po ba hindi niyo siya napaalalahanan na inumin ang kanyang gamot?" tanong ng doktor sa matanda.
"Oo nga po Misis, para po sa aming imbestigasyon na rin, maaari lang din po sana na sabihin niyo sa amin para maisulat namin sa report." sabi ng isang lalakeng mukhang detective o imbestigador, hawak nito sa isang kamay ang isang tape recorder. Nakaupo sila pareho sa opisina ng doktor.
"Matagal na po yang sakit niya Dok, pinapainom naman namin ng gamot, lagi namin siyang pinapaalahanan. Ngayon kasi mapilit siya at mukha namang magaling na siya. Balak na niya talaga humiwalay sa amin, sinabi niya na kaya niya na ang sarili niya."
"Pumayag naman ho kayo, tama?"
"Opo, wala na kaming nakikitang mga senyales ng sakit niya."
"Eh paano niyo po napag desisyunan na puntahan na siya sa tinitirhan niya?" tanong uli ng detective.
"Ilang araw na kasi na ring ng ring ang telepono ko, pag sumasagot naman ako ay sabay binababaan. Noong una ay hindi ko lang pinapansin, pero nagkakakutob na ako na si Aliza iyon. Iba po kasi ang number na gamit. Yung isa namang cellphone number na iniwan niya sa amin dati ay hindi na namin ma contact. Nagaalala na kami dahil ito ang unang pagkakataon na luluwas siya ng Marble. Pinahanap pa namin siya na tumagal din ng ilang araw."
"Nang madatnan niyo po siya sa kanyang tinutuluyang apartment, pwede niyo po bang mailarawan ang nakita niyo?"
"Kasama ko ang bunso kong anak na si Jelly nang puntahan namin siya sa apartment niya. Nagpatulong pa kami kay Manong guard mabuksan lang ang nakalock na pinto. Pagbukas namin ay nakita namin ang magulong sala niya, puno ng balat ng chichirya, lata ng softdrinks, aakalain mong may ilang taong nakatira doon. At sa isang sulok ay nakita ko ang aking anak na tila umiiyak, nagsasalita ng kung anu ano na hindi ko maintindihan." tuluyan ng umiyak si Aling Ariana. 
"Sa tingin mo bakit ginusto ng ate mo na magsarili?" tanong ng detective kay Jelly dahil mukhang hindi na makapagsalita ang Ina nito. Si Jelly ay katatapos lamang sa kolehiyo na napagaral din ng kanyang Ate sa pagiging chef nito.
"Sabi niya po kasi sa amin ay gustong gusto niyang magsulat, sinabihan po namin siya na pwede naman po siyang magsulat sa bayan namin pero nagpumilit siya na gusto niya sa siyudad." 
"May ilang bagay ka pa ba napansin nang pumasok ka sa bahay na iyon?"
"Teka po, detective po ba kayo? Pwede naman pong kayo na ang pumunta doon mismo di ba?"
"Ang totoo niyan miss, wag ka sana magagalit, isa akong blogger. Kailangan ko lang talaga ng mga ganitong kwento at impormasyon."
"Ah ganoon?" masungit na tanong ni Jelly. 
"Sige na naman Miss, pagbigyan niyo na ako. Mabuti naman ang hangarin ko." pagmamakaawa ng lalakeng blogger pala ng kung anu anong mga kwento.
"O siya sige na nga."
"May naisulat naman ba siya?"
"Sa totoo lang meron. Nang tingnan ko ang bagong laptop ni Ate ay nakita ko ang nagiisang document na naka save doon. Around 300 pages na nga eh, hindi ko akalain makaksulat siya ng ganoon."
"Nakita mo ba kung ano ang title?"
"Wala pa itong title, pero nang basahin ko ang ilang bahagi, nalaman ko na tungkol ito sa mga zombies. Ang weird nga eh, sa lahat naman ng pwede niyang isulat, tungkol pa sa tatlong magkakaibigan na nilalabanan ang mga zombies at may hide out pa na isang building."
"Interesting." saad ng blogger.
"Yeah, tama ka diyan. Sobrang weird, ganoon lang siguro talaga ang mga katulad ng ate ko." malungkot na tugon ni Jelly. "Sana gumaling na siya..." dagdag pa nito.

(THE END)

0 comments:

Post a Comment

About Me

My photo

I love traveling and being immersed with different cultures. It has cultivated my love for learning and has exposed me to different perspectives. I'm a travel specialist during the day, while writing has always been my first love (considering my love of books, of course). I am an editor of Lapis sa Kalye (Hindi ito ang normal mong nababasa)**a Facebook page which promotes Philippine Literature, one of the writers of the published book - **PENDULUM. I was also the Editor in Chief of our online magazine which published free literary works. I also post my works in Wattpad reaching more than 70k reads.

And when I need a real breather, I take pictures and edit them. I'm still developing my style in this area, I don't usually follow Photography rules, I just try to have fun along the way.

Blog Archive

Adventure Time - Lady Rainicorn