Filipino Author. Traveller. Dreamer.

Hello Bookworms!

Tuesday, 9 August 2011

What is Love? "CHAPTER TWENTY ONE"

07:59 Posted by Cindy Wong Dela Cruz No comments

"Na- nasusuka ako..." sabi ko kay Craig na agad namang kinuha ang isang trashcan at nilagay sa harapan ko. Inalalayan niya ako habang ako ay nagsusuka. Nasapo ko ang ulo ko na kanina pa masakit. Damn. Narinig kong may inutusan si Craig sa labas at maya maya lang ay dumating na ang isang tasa ng kape.
"Eto, inumin mo." aniya. "I- I'm really sorry. Hindi ko akalaing totoo ang sinasabi mo na hindi ka pa nakakainom."
"Ngayon ka lang ba nakilala ng babaeng tulad ko? Lang ya ka, nabinyagan mo ko doon."
"Uhm oo nga eh. Wait ka lang diyan ah, kailangan mong maligo matanggal lang yang hang over mo." Iniwan niya ako sa kwarto niya na ngayon ay maliwanag na. Saka ko lang ito napagmasdan. The wall is covered in blue, even the bed and the blanket that I am using is blue. At sa isang cabinet ay naka display ang ilang pictures niya. He seemed to be vain with himself. Who doesn't? Meron ding flat screen tv sa loob ng kwarto, dvd player and a whole body mirror. There are two blue closets and of course ang blue trash can na nasa harap ko. Hindi siya mahilig sa blue ha? Sa tingin ko lang. Ano ba naman 'tong napasukan ko? Ako na ang mahilig sa adventures. Mabuti na lang at magaling siya sa kama dahil kung hindi ay naku, iisipin kong rapist siya. Lord, what am I thinking? I should thank God at buhay pa din ako ngayon. Kung masamang tao lang ito si Craig ay baka nasaksak na ako. Pero mabuting tao nga ba talaga siya?

Maya maya lang ay pumasok siya sa kwarto at dahil medyo hilo pa ako ay hindi ako masyadong nagsalita. "Halika, maligo ka na muna, ininitan kita ng tubig para matanggal kahit papaano ang hang over mo. Kamusta ang kape?"
"Uhm, masyadong mainit. Hindi ko pa mainom."
"Okay, inumin mo na lang pagkatapos mo maligo." Inalalayan niya ako hanggang sa banyo at inalis ang suot kong damit. Wala na akong pakialam kung makita niya man ang katawan ko sa liwanag. Masama talaga ang pakirandam ko. Kinuha niya ang tabo at binuhusan ang katawan ko. Sinabunan at binanlawan. Medyo napapasandal na nga ako sa dingding, ang lakas naman pala talaga ng tama ng pinainom niya sa akin. "Wag kang sasandal, okay?" He kissed me on my lips na hindi ko alam kung para saan but what the hell, hindi naman ako umiwas. Kung kakasuhan ko siya ng rape, ay magsasayang lang ako ng oras dahil I'm letting him do this to me. Ni hindi man lang ako nagiiwas. Pagkatapos niya akong punasan ay inalalayan niya naman ako sa kusina at pinaupo sa harap ng mesa. Naroroon ang isang bowl ng beef noodles. Dahan dahan niya akong sinubuan at maya maya ay pinapainom ng kape.

Napagdesisyunan na ni Craig na ihatid ako sa may amin. I really don't know what to tell my Mom. She would be really devastated pag nalaman niya na nakainom ako. Craig made me swallow bubble gum para kahit papaano ay matanggal ang amoy alak ko. Alas nwebe na nang makarating ako sa bahay and I am really not impressed with Craig na hindi man lang niya ako sinamahan hanggang sa harap ng Mother dear ko. Okay siya nang nandoon pa kami sa bahay nila, but when it comes to our house, he suddenly leave not bothering to show up to my Mom. Duwag. Now I'm only left with punishment. The punishment is the best I should say. Sinampal lang naman ako ni Mommy, binato ang cellphone ko two times at pinagplantsa ako ng uniform ko. Nahihilo pa din ako so it was all a pain in my ass. LOL joke lang. I also have to run to the toilet at ilang beses pang sumuka. Jhea was also disappointed and the look in her eyes is just, I don't know. But I don't care, I guess. The pain in my head still throbbing, the only thing I care is sleep which never visited me. It's the coffee, I think. I just can't sleep. Things go through my head again and again. What happened hours ago, how it happened. It was like I am in drugs. Next day will be our field trip and thank God, Mom still gave me my allowance for that day. I also want to thank God that morning finally came and I'm out of that house. Sa ngayon ang gusto ko lang ay tumakas. Umalis. Makapag isip ng para sa sarili ko. Naguguluhan pa din talaga ako. At ang isang kaparusahan na nakuha ko ay ang allergy ko sa alak na ininom ko. I feel like Samson na nanghihina sa alak na iinumin ko. Namamaga ang buong katawan ko but it doesn't stop me to go. Pagdating ko sa school ay agad kong hinanap si Jordan. Hindi makakasama si Trisha dahil meron siyang part time job nang araw na iyon. Nang mahanap ko si Jordan ay agad kong kinuwento kung ano ang nangyari sa akin ng nakaraang araw. Tahimik naman siyang nakinig habang kami ay naghihintay ng bus na magdadala sa amin sa aming destinasyon. Nakaupo na kami sa bus nang matapos ko ang kwento ko almost teary eyed.
"Seriously Jordan, I don't know what I am doing with my life anymore. It's just all making me crazy. Alam ko kasalanan ko ang lahat ng ito, ang dami kong nasasaktan sa mga actions na ginagawa ko."
"Jhelyn, naiintindihan kita, and it is not all your fault. Wag mong sarilinin lahat. We're just fucking teenagers. This is life, we're supposed to learn from it. I envy you dahil ang lakas ng loob mo gawin ang mga ganyang bagay. And like what I told you I'm always here."
"I know my secrets are safe with you."
"Syempre naman. Alam mo pahinga ka muna, at hindi ka pa nakakatulog. Malayo pa ang ating unang destinasyon." And so for the first time in those hours I found rest finally. Hindi ako nakatulog pero my heart felt at peace.

It was a fun day, bumisita kami sa Philippine stocks exchange, shoe factory ng isang sikat na brand sa Marikina at sa bandang hapon ay pumunta kami sa pool. Hanggang gabi na kami doon. Hindi talaga ako marunong lumangoy but Jordan thought me to. And bago gumabi ay natuto na akong lumangoy. It's a good thing being with Jordan. Madalas niya akong nililibre ng pagkain dahil nga wala naman akong baong pagkain, pera lang na kalahati ay pamasahe ko pa. Ano ba naman ang mabibili ko sa natitirang PHP 50? Nilibre din ako ni Jordan sa isang sikat na kapehan (yes coffee!) dahil napagdesisyunan ng bus na tumigil sandali. Pagbalik namin sa bus ay sipsip ko pa din ang natitirang capuccino at napasandal ako sa balikat niya tulad ng ginagawa ko buong araw. And then poop! A question was asked. "Jhelyn, paano kung ligawan kita?"
"H- ha?" Tama ba ang paagkakarinig ko. Si Jordan? After all the turmoils of love and emotions, here I am with this question. God, what the hell is this? Ha??? My friend who helped me get through this is thinking of courting me.
"Well, wag kang mai stress okay? It's just a question. You don't have to answer it now. Na realize ko din na nasa state of whatever ka pa. Haha!" i smiled finally relieved. Akala ko ay malalagay na naman ako sa isang sitwasyon na pagsisisihan ko sa huli. Napagdesisyunan kong sumandal na lamang sa bintana kaysa sa balikat niya hanggang sa makarating kami sa school.

Pagdating ko sa bahay ay sinalubong ako ni Mommy na halatang na miss ako dahil niyakap niya ako agad. "Anak, I'm sorry for what I've done ha? Alam mo naman ang ako di ba, ayokong may nangyayari sa baby girl ko. Please wag mo na yun ulitin ha?" Medyo naiiyak si Mommy sa sinabi niyang iyon habang ako ay manhid na ata sa lahat ng emosyong ito.
"Yes Mommy, hindi na mauulit." At kami ay nagyakap, and she kissed me on my cheeks as a seal of our pagbabati.
"Kamusta ang field trip mo?"
"Okay naman po. Nag enjoy ako pero medyo nangangati lang dahil sa allergy."
"O siya papabili na lang ako ng anti allergy kay Manang. Teka may kakilala ka bang Craig?"
"Huh? Bakit po?"
"Tumawag siya kanina, hinahanap ka. Tawagan mo daw siya pagkauwi mo."
"Ah okay." Wala naman akong balak tawagan siya, so I just ignored it. As far as I am concerned I'm not going to be in touch with him anymore, I don't even want to have anything to do with him. Para sa akin, isa siyang duwag. Malaking duwag. Na magaling sa kama. Damn.

Kahihiga ko lamang sa kama ko nang biglang nag ring ang phone sa sala na sinagot naman ni Mommy. I also heard Mom calling my name saying that it's for me daw. And so I stood up and went to the phone. "Hello?"
"Hello Jhelyn?" Damn, why does he have to call?
"Ano pa bang kailangan mo?"
"So para ba sayo one night stand lang ang lahat?"
"Ano pa nga ba ang nangyari di ba?"
"Alam ko we started it all wrong. Nang umalis ang sinasakyan kong tric kagabi, na realize ko na mali ang ginawa ko. Para sabihin ko sayo hindi ako nakatulog kagabi kakaisip sayo. Lets start all over again. Lets be friends, or no. May gusto ako sayo Jhelyn, for a short period of time, na realize ko na gusto kita. Kung gusto mo ay liligawan kita."
"Pwede ba wag na muna tayo magusap?"
"Uhm natanggap mo ba ang mga text ko sayo?"
"Craig, binagsak ni Mommy ang cellphone ko nang nalaman niyang lasing ako kagabi. Hindi ko alam kung buhay pa yun hanggang ngayon."
"Talaga? Oh my, kasalanan ko 'to. Yaan mo meron akong extrang phone dito, you can use this."
"Hindi ko na muna kailangan ng bagong phone. All I need now is to take a rest."
"Teka nasaan ka ba kanina? Bakit gabi ka na nakauwi?"
"Craig, field trip namin kanina."
"Ah oo nga pala. Okay, you rest now. I'll keep in touch with you okay?"
"Fine." Binaba ko ang phone at dumiretso sa kwarto, sa aking kama kung saan ako nahiga. All I wanted to do is to sleep. Help me God...

0 comments:

Post a Comment

About Me

My photo

I love traveling and being immersed with different cultures. It has cultivated my love for learning and has exposed me to different perspectives. I'm a travel specialist during the day, while writing has always been my first love (considering my love of books, of course). I am an editor of Lapis sa Kalye (Hindi ito ang normal mong nababasa)**a Facebook page which promotes Philippine Literature, one of the writers of the published book - **PENDULUM. I was also the Editor in Chief of our online magazine which published free literary works. I also post my works in Wattpad reaching more than 70k reads.

And when I need a real breather, I take pictures and edit them. I'm still developing my style in this area, I don't usually follow Photography rules, I just try to have fun along the way.

Blog Archive

Adventure Time - Lady Rainicorn